Category: en route

500 – 004

Pol 2017 2b

Op de fiets naar huis denk ik na over wat ik met ‘nutteloos’ bedoel. Waarom vind ik dat in een natuuropvatting ruimte moet zijn voor nutteloosheid? De manier waarop ik het begrip hanteer heeft natuurlijk te maken met redeneringen over een blinde vlek in het denken, zoals hier door postmoderne filosofen over gedacht wordt. Mijn nutteloosheid lijkt op deze ‘blinde vlek’. Het is een omgeving die niemand niet kan waarnemen, omdat er geen mens aanwezig is maar die wel bestaat en een functie heeft.

Read more »

500 – 003

Pol 2017 6a

Kunstenaars bemiddelen tussen kennis en mens. Zij creëren ruimte om over economische en politieke argumenten na te denken en ondergraven die argumenten soms ten gunste van de vormgeving van menselijke ervaringen. Kunstenaars staan daarmee voor flexibiliteit, of dat nu om verandering of om aanpassing gaat. Mogelijk zijn kunstenaars ook goede bemiddelaars omdat zij streven naar échtheid. Kunst hoeft niet ‘kunstmatig’ te zijn, zoals dat doorklinkt in veel klassieke opvattingen. Kunst streeft naar écht – een combinatie van cultuur en natuur – waardoor het mensen die minder privileges en mogelijkheden hebben dan instituten en de specialisten die daar werken, toch met hun omgeving confronteert.

Read more »

500 – 002

Jan tekening 3

S. laat haar billen rusten op de met grijze stof bekleedde zitting. Ze voelt de zolen van haar schoenen op de grond, haar kuiten en dijen. Het is niet verstandig om te laten zien dat ze moe is, het hoofd op haar handen wil laten steunen, noch blijk te geven van verveling.

Read more »

500 – 001

900x450_1564

Ik herken weegbree, akelei, boterbloemen en viooltjes, de madelieven en aardbeienplanten in bloei, het gras, de hondsdraf , de paardenbloemen, longkruid en iets kervel-achtigs. Op de achtergrond staat een enkele witte lelie en een rode-rozenstruik. Zie ik ook het loof van een iris? Het doet me plezier de planten op te sommen.

Read more »

Voor 1 euro koop ik ‘De wereld als Markt en Strijd’ van Michel Houellebecq

Danny Davos Hit the deck Robin. I'll get us out of this. De Haperende Mens Arti 2014

Daar hangt-ie, de lelijke oude Houellebeck, naast het singeltje van Stephan met geluiden van de Boulevard Périférique (Parijs) en onder een prachtige vroege tekening van Marc Nagtzaam. De gek, als op een foto van Koos Breukel. Helder in het licht. Geënsceneerd, hoewel het me niet zou verbazen als hij werkelijk bijzonder ongelukkig was en vaak gevaarlijk depressief. Houellebeck, Lovecraft, Stifter: Ook hij haat het leven en schrijft teksten waarin hij in liefde en beschaving smoort. Adalbert Stifter is fantasy.

Read more »

Thuisgekomen met trofeeën: een kleine catalogus van ‘How Far – How Near’ in het Stedelijk Museum van Amsterdam en Goethes Die Wahlverwantschaften

Dierentuin Boedapest

Na mijn lezing over Adalbert Stifter tussen de boomstammen in KIK (Kunst in Kolderveen), neem ik het advies van Erik de Jong, de ‘Artis-Hoogleraar’ waarbij ik colleges volg over de geschiedenis van tuinen, ter harte: lees Die Wahlverschaften. Vanwege de regelmatige bezoeken aan de Amsterdamse dierentuin hebben we in Boedapest een volle dag in de dierentuin Achter het Heldenplein, doorgebracht. Ik wilde zo graag die buitenlandse ZOO met de onze vergelijken! De tentoonstelling How Far – How Near in het Stedelijk museum van Amsterdam heeft natuurlijk niets met dit Boedapester park te maken, maar voegt zich naar het thema vanwege de nauwe samenhang tussen wandeling en notities. Ze sluit aan bij mijn interesse voor exposities van kunstenaars uit andere werelddelen, Afrika, Azië ..

Read more »

Gedachten over ‘Die Schutzbefohlenen’ van Elfriede Jelinek; een mogelijk vervolg op ‘Beyond Allegories’

Jan van der Pol, olie op doek

Ik lees de krant en mijn oog valt op de opmerking van Grunberg over Die Schutzbefohlenen van Elfriede Jelinek. Jammer dat ik het niet gezien heb. Toch wil ik erover schrijven. Waarom? Omdat het aansluit op het onderdeel migratie van Beyond Allegories waar We are Here van Yoonis Osman Nuur en the Silent University van Ahmet Ögüt gepresenteerd werden. Dit onderdeel was, voor mij althans, de meest concrete en indrukwekkende bijdrage. Het veroorzaakte een stormpje dat aanzwol; De wind sloeg tegen het glas van de aan de Amstel gelegen raadszaal en de blinderingsdoeken klapperden. Over Die Schutzbefohlenen dus en de mogelijkheden om mensen te helpen met kunst.

Read more »

Landschapsoverwegingen

Amstelpark15feb2019-20

Jan heeft een mooi schilderij gemaakt. Twee landschapsbeelden boven elkaar, beide met koele hemel en lichte bewolking. Op het bovenste deel is een groot taps toelopend wateroppervlak te zien, het bassin van een waterzuiveringsbedrijf of iets dergelijks. Dat neemt bijna twee derde van het beeld in beslag. Het onderste deel stelt een tuinlandschap voor met veel groen. Een beetje blauw van een verkeers- of reclamebord in de rechter bovenhoek. Beide landschappen zijn uit trage horizontale verfstreken opgebouwd. Alleen de scheidslijn tussen onder en boven loopt pol-achtig scheef – als Jan een lijn trekt loopt deze altijd wat scheef rechts naar beneden. De detonatie maakt het werk compleet.

Read more »

De cruquiusweg; een wandeling door Noord; de tweede Maasvlakte

229

Zomer en nog steeds koud. Ik sta vroeg op en lees een uurtje. Zit op de bank, kijk naar de iep waar de ene Vlaamse Gaai in enkele seconden een andere verjaagt. Hoofdstuk zes van Memory Speek gaat over liefde »

Read more »

niet Mee op de Arcam fietsexursie van woensdag 26 juni

Taste_of_a_Stone_Schiedam-ONkanga_Small

Ik kan niet mee met de door Arcam en ABC Haarlem georganiseerde fietsexcursie van Poort tot Poort langs interessante locaties en architectonische objecten tussen Amsterdam en Haarlem. Maar, omdat ik dit traject regelmatig fiets en heel mooi vind, toch een beschrijving van een tochtje dat ik een week of drie geleden maakte. Toen bezocht ik op een vrijdagmiddag een kleine presentatie over kunst van mensen met een psychiatrische aandoening in het Dolhuys.

Read more »