Rutger Pontzen noemt het werk van Vo in De Volkskrant ‘eclectisch’. Kees de Keier heeft het in Het Parool over een snuffel, verzamel en ‘knutselwerk’. Fabienne Rachmaniev zal in De Groene het woord rommelig gebruiken. Ik ben het in dit geval helemaal niet met hen eens. Vo werkt met een krachtig kader – vergelijk het met Abstracte beeldhouwkunst of goede literatuur – waarbinnen de betekenissen verankerd zijn en zich ontvouwen.