Category: recensies

Patterns that Connect; de stelligheid van performances

Performances zijn op dit moment bijzonder populair en ik heb er de afgelopen maanden nogal wat bezocht. Mijn interesse was ook ingegeven door eigen belang. In het kader van Thinking Sense had ik samen met Save the Loom een workshopprogramma en ik vond dat ik mijn kennis over workshops, lezingen en performances moest uitbreiden. Lezingen en workshops hebben in het academische en educatieve bereik natuurlijk een eigen bestaansrecht en betekenis, zoals voorstellingen in de wereld van theater en dans. Performances in de beeldende kunst maken van al die mogelijkheden gebruik en meer. Voor dat meer ga ik bij mijn recente ervaringen te rade: Performances met PollakVanBekkum, Wil Holder, Riet van Wijnen en Jeremiah Day.

Continue reading »

Goede start nieuw seizoen PuntWG met Jean-Baptiste Maitre en Dina Danish

The Admirer and the Admired … toont het resultaat van een onderzoek naar het functioneren van museumdisplay. De expositie was twee keer eerder te zien: in Tyson Raum in Keulen en in het Instituut voor Kunstgeschiedenis van de Ludwich Maximilan Universiteit in München (LMU). Het is de eerste keer dat de twee kunstenaars een werk samen maken. Hun uitgangspunt was een gemeenschappelijke interesse, namelijk musea en de manier waarop museale objecten worden uitgestald. Een interview

Jean-Baptiste Maitre Dina Danish 1
Continue reading »

Marc Raven bij Bradwolff: FRAGMENTEN

Het werk van Marc Raven zie ik voor het eerst bij Galerie Bradwolff in Amsterdam Oost waar hij een solo heeft. Het werk verwondert: kleine stukken hout, circa 25 centimeter hoog, die aan alle kanten onder de verf zitten. Ze hebben een korst vol druipers en spatten. Het oppervlak is volledig met meerdere lagen verf bedekt, als een jas vol gaten. Dat maakt het werk tot een object, dat in zeker opzicht onooglijk, maar ook bijzonder mooi en specifiek (als een gedicht van Ponge). Het raakt. Niet zomaar omdat het in een grote ruimte die zich galerie noemt tegen een witte wand hangt – een vorm van presenteren die als je de regel van Marcel Duchamps urinoir eendimensionaal toepast ervoor zorgt dat ‘een heel gewoon voorwerp kunst wordt’ – maar omdat het is, aandacht opeist. Het verandert de ruimte verandert in plaats van omgekeerd. Ik besluit hem op zijn atelier te bezoeken…

Continue reading »

Van wie is het museum? een congres, een essay, een expositie

Diversiteit in musea en cultuur is het grote onderwerp. Dus ook als het over de Guerrilla Girls gaat, is het streven niet een vifty-vifty-situatie, – zodra het over cijfers gaat wordt dat al snel gesuggereerd -, maar een situatie waarin uiteindelijk veel verschillende vormen van orde, man-vrouw verdelingen; andere culturen; minderheden voldoende plek krijgen om zichzelf te uiten en te (her)vinden. Door de vele soorten musea en de vele mogelijkheden die er zijn, is het in eerste instantie belangrijker om het eenvormige te bestrijden. Want, het is niet helemaal duidelijk of je je alleen moet richting op de diversiteit binnen één museum (soms geeft de collectie daar aanleiding toe, namelijk als (groepen) objecten tot andere culturen behoren of voor verschillende groepen mensen verschillende betekenissen hebben. Of dat je je sterk moet maken voor een diversiteit aan musea.

Continue reading »

Eva Olthof: Return to Rightful Owner – zin en onzin van historisch onderzoek door kunstenaars

‘Return to Rigthtfull Owner’ van Eva Olthof gaat over informatie in bibliotheken en de sporen van de mensen die een bibliotheek bezoeken. Het project begon bij beelden van een Wim Wenders film. In een sleutelscene van de film ‘Der Himmel über Berlin´ (1987) met prachtige teksten van de Oostenrijkse schrijver Peter Handke, bevinden zich twee engelen die alle gedachten van de mensen kunnen horen, in een bibliotheek. Daar denken ze en lezen ze met de mensen mee. Ze horen hun overwegingen, zuchten en zorgen. Dat was de aanleiding voor Olthofs onderzoek naar de gebruikers van een bibliotheek. Ze startte een onderzoek naar de sporen van microgeschiedenissen, de overwegingen en avonturen van de kleine luiden, de studenten, timmerlui, handelsmannen in de bibliotheek. De beroepsgroepen waar de bibliotheek, volgens een schematische tekening die Olthof op de achterzijde van de publicatie weergeeft, voor gebouwd is.

EvaOlthofReturnToRightfulOwner1
Continue reading »

Ik leef in een wilde werveling

De film Two A.M. van Loretta Fahrenholz fascineert me. De molenaar/wachter in zijn vreemde grijze pak, dat toch vooral lijkt op de Pastou-kleding van de vrouwen met gesteven korte kapsels uit de jaren zeventig. Okay, niet paars dus, maar grijsgroen. Een schutkleur in de wijken en locaties waar de films zich afspeelt. Het eigentijdse druipt er vanaf en precies dat is spannend. De lage jaren vijftig flats, opgeknapt, omzoomd met struikgewas. Witte rozen rond de molen, zojuist aangeplant in een regelmatig vlak-vullend ritme. De struiken tussen de lage flats zijn beduidend ouder. De plek waar de wachter een meisje doodt zou zonder moeite de plek achter de flats kunnen zijn in den Nederlandse middelgrote gemeente waarin ik opgegroeide; tussen beton en struikgewas.

loretta-fahrenholz-two-a-m-color-40-minuten-stedelijk-museum-amsterdam
Continue reading »

Onrust en dreiging: de bindende factor tussen het werk van Jordan Wolfson en Loretta Fahrenholz

Onrust en dreiging lijken de bindende factor tussen het werk van Wolfson en dat van Fahrenholz. Verschillen zijn er natuurlijk ook, en in dit geval vormen zij het raamwerk voor mijn kritiek. Ik begin mijn tocht boven bij Wolfson en het poppenspel dat inmiddels al uitgemeten in de krant heeft gestaan. We willen er post-internet kunst van maken, maar misschien is de wereld nu vooral verontrustend vanwege een nieuwe, onbekende politieke situatie.

01c-two-am-loretta-fahrenholz
Continue reading »

Salon d’amour in Natlab Eindhoven

In de foyer had ik in een vitrine al enkele boeken zien staan: De liefdesbrieven van François Mitterrand aan Anne, niet zo heel lang geleden verschenen, meen ik. De liefdes correspondentie van Ingeborg Bachman en Paul Celan, ook iets over gelezen in de krant, en in de hal waar we als publiek wachten om de zaal in te gaan hangen briefteksten aan de muur. Ik lees voor in het kader van de voorstelling Salon d’Amour van Margret Wibmer in Natlab, Eindhoven

salon-damour-margret-wibmer-natlab-dec-2016-3
Continue reading »

Barokke beelden van David Altmejd en diep droeve schilderijen van Friedrich Kunath in Kunsthal Kade in Amersfoort

Dubbelsolo David Altmejd en Friedrich Kunath in Kade – Amersfoort: Eerst over de wonderlijke en zeer inspirerende barokke beelden van Altmejd, dan over de in mijn ogen diepdroevige schilderijen van Kunath die in Oost-Duitsland geboren is en inmiddels in Los Angeles woont, Dat ik het werk van deze laatst zo droef vindt is een mening die mogelijke beïnvloedt is door het gegeven dat ik de tentoonstelling bezoek op de dag dat duidelijk wordt dat Trump de volgende Amerikaanse president is.

friedrichkunath
Continue reading »

Data Aesthetics: big data in de OBA

In de tentoonstelling ‘Data Aesthetics’ die de komende tijd in de Openbare Bibliotheek (OBA) in Amsterdam te zien is, onderzoeken Lucas Evers en Frank Theys hoe kunstenaars big data in hun kunst verwerken. Bij de opening spreekt onder andere de directeur van de OBA. Hij vertelt hoe de eerste etage, waar oorspronkelijk videobanden en dvd’s en cd’s te vinden waren, nu opnieuw werd ingericht. De expositie vormt voor hem de start van een nieuwe digitale vloer, waar ruimte is “voor de digitale gegevens van de 21ste eeuw.” Ook hij is nieuwsgierig naar het antwoord van de kunstenaars.

data-aesthetics
Continue reading »