Het grootste deel van de dag brengen we dromend door, maar de droom is de bewoonde wereld. Het dagelijks leven is niet veel anders dan een heterogene verzameling van (dergelijke) rituelen. (…) De man die elke ochtend een wandeling maakt: »
Category: correspondentie
Den Haag 17 mei, 2026 Dag Saskia, een verhaal naar aanleiding van een boek waar ik erg van genoten heb. Liefs, Rien Ik lees Julian Barnes ‘Vertrekpunt’. Zijn laatste boek, zoals hij heeft aangekondigd. Barnes is geboren in 1946, hetzelfde »
Hij houdt er niet van om bewonderd te worden als een kleinood, als een wonder van vormgegeving. Dat laat hij graag over aan zijn ivoren soortgenoten, die ergens in een etalage liggen te pronken. Kunstig gemaakt, dat wel, maar hij voelt dat de onrust zijn vingers steeds meer doet bewegen, een oefening, een eerste aanzet tot schrijven.
Van jou en onze raakpunten naar mijn directe omgeving, het Vondelpark, de stad Amsterdam en de galerijflats van mijn jeugd. Ik groeide op in zo’n kolos: 12 hoog, 24 breed, 5 op een rij. We woonden op drie hoog, in de vijfde flat die het verst van het centrum van de stad vandaan lag.
Trouwens, wat gaat de tijd toch snel! Je hebt de slaap nog niet uit je ogen gewreven, of het is alweer avond. Het eerste deel van deze tekst werd, ongelofelijk, zo’n beetje anderhalf jaar geleden geschreven.
Je kijkt snel om, en ziet De Tijd nog net om de hoek wegglippen..
Op dit moment werk ik aan een reeks eigenaardige tekeningen, die ik de titel ‘van lijnen, wegen en velden’ heb gegeven, ieder met hun eigen nummer. De serie is nog niet zo lang geleden aangevangen, dus de cijfers zijn nog aan de lage kant, maar de serie is ‘op weg’.Rien
Zou ik dat kunnen; een leven zonder boeken? Of, stap je dan in een huiveringwekkende afgrond, waarin het eindeloos vallen is. Een holle klankkast zonder einde? Twee zinnen en de nachtmerrie is compleet. Op de tafel, links van mij, ligt »
Orlan (1947) de Franse kunstenaar, die haar gezicht al tientallen jaren letterlijk fysiek laat veranderen, heeft, met andere woorden, een fluïde persoonlijkheid aangenomen.
Ik maak deze lijst uit angst om te vergeten wat ik las. De mooie teksten van Colbain over Bishop bijvoorbeeld en de essays van David Foster Wallace. Ik las ze recentelijk, maar het lijkt alweer lang geleden en bijna verdwenen.
Dag Saskia, een verhaal van begin van dit jaar. Het gaat over relatief ouwe tijden, toen mijn kunstenaarschap nog relatief jong was. Deze tijd, of een andere tijd? Is iedere tijd een goede tijd? Of bestaat er niet zoiets als »
