Rutger Pontzen noemt het werk van Vo in De Volkskrant ‘eclectisch’. Kees de Keier heeft het in Het Parool over een snuffel, verzamel en ‘knutselwerk’. Fabienne Rachmaniev zal in De Groene het woord rommelig gebruiken. Ik ben het in dit geval helemaal niet met hen eens. Vo werkt met een krachtig kader – vergelijk het met Abstracte beeldhouwkunst of goede literatuur – waarbinnen de betekenissen verankerd zijn en zich ontvouwen.
De Balustrade is een atelier-programma, een klein, avontuurlijk, geheimzinnig en persoonlijk presentatie-programma dat zijdelings refereert aan het werk de gedachtewereld van Quist. Nu toont hij werk van Sebastiaan Schlicher.
Van jou en onze raakpunten naar mijn directe omgeving, het Vondelpark, de stad Amsterdam en de galerijflats van mijn jeugd. Ik groeide op in zo’n kolos: 12 hoog, 24 breed, 5 op een rij. We woonden op drie hoog, in de vijfde flat die het verst van het centrum van de stad vandaan lag.
Vlak voordat ik een performance van Béatrice Balcou zal bijwonen in de door Karel Sijmons gebouwde Thomaskerk in Amsterdam zuid, pak ik haar laatste catalogus van een stapel. Porteurs heet de prachtige uitgave waarin 22 glazen flacons of ampullen te »
Op 20 september 2025 woon ik in Loods 6 tijdens Rencontres International een lezing bij van Dora Garciá. De lezing wordt meteen gevolgd door een presentatie van een recente film van haar hand, (Revolution, fulfil your promise) Red Love. Het »
“NoTAV” is the catch-all slogan for a loose Italian social and political movement that has at its center stopping the huge destruction/construction project of a new high speed train line (TAV) between Turin and Lyon.
Over de politieke betrokkenheid van Clarice Lispector en Elizabeth Bishop Met de huidige politieke situatie voor ogen blader ik door One Art, the selected letters van Elizabeth Bishop en door Too much of Life, the Complete Chronicles van Clarice Lispector. »
Of je nou focust op het ‘high en low’ (HI en LO), op modernisme en Museum Kröller Müller of het vader en zoonmotief, de betekenissen verdubbelen zich en vervormen. Het vader en zoonmotief lijkt persoonlijk en direct aan herinneren verbonden. Het staat echter ook voor gedachten en herinneringen over kunst en kunstgeschiedenis.
Bettina and White Background (2016). De camera glijdt via het gezicht met het sluike haar naar het lichaam, en draait via Bettina naar het achtergrondscherm. Zo simpel lijken de films van Barón. Je ziet wat je ziet. Op het eerste gezicht gaat het om realistische beelden. De camera registreert mooie, jonge mensen, beelden die iedere betekenis of symboliek ontberen. Bij nader inzien kan je diverse betekenissen en betekenislagen onderscheiden.
Ik hou van het werk van Nicoline van Harskamp. Ik vind het fijn dat het werk deel uitmaakt van lange trajecten. Ik vind het fijn dat niet alles meteen helemaal duidelijk is. Ik vind het fijn dat het werk reflectief is. Het is een praktische denken over spreektaal en menselijk gedrag, dat zich stap voor stap ontwikkelt.
