Toni? Toni? Toni? Toni? Waar ben je? Waar ben je in Godsnaam?
Author Archive
ditmaal een verhaal over het feit dat je, als je ouder wordt, iemand gaat missen. Tja, De Tijd houdt ons in de greep.
It’s possible that the reader, or maybe the ideal reader, is a very disobedient person a head/church/city entity her/himself full of soaring items and the words of all the living and all the dead, who sees and listens to it all and never lets on that there is all this beautiful almost undifferentiation inside, everything equal and almost undemarcated in the light of fundamental justice. And poker-faced puts up with the outer forms.
Lieve Rien, Na de vorige brief waarin ik ook over Els gesproken heb nog een tweede, weer over literatuur. Jij schrijft regelmatig over de boeken die je leest en ik vind het ook fijn om dat te doen. Ik vind »
Queer Horizons of Imagination in het LutherMuseum in Amsterdam We Carry Forward is een tentoonstelling van een prettig gevarieerde groep queerkunstenaars samengesteld door kunstenaar Andrea Knezović. In enkele zalen van het Luther Museum aan de nieuwe Keizersgracht in Amsterdam is »
Het grootste deel van de dag brengen we dromend door, maar de droom is de bewoonde wereld. Het dagelijks leven is niet veel anders dan een heterogene verzameling van (dergelijke) rituelen. (…) De man die elke ochtend een wandeling maakt: »
Geen willekeur, maar een onnavolgbaar patroon zoals de guirlandes die de slakken maken op het matje bij de tuindeur. Zomertijd Het niet vanzelfsprekend om te verwoorden waarom je iets aantrekkelijk (mooi of belangrijk) vindt. Het is wel de moeite waard »
Den Haag 17 mei, 2026 Dag Saskia, een verhaal naar aanleiding van een boek waar ik erg van genoten heb. Liefs, Rien Ik lees Julian Barnes ‘Vertrekpunt’. Zijn laatste boek, zoals hij heeft aangekondigd. Barnes is geboren in 1946, hetzelfde »
Rutger Pontzen noemt het werk van Vo in De Volkskrant ‘eclectisch’. Kees de Keier heeft het in Het Parool over een snuffel, verzamel en ‘knutselwerk’. Fabienne Rachmaniev zal in De Groene het woord rommelig gebruiken. Ik ben het in dit geval helemaal niet met hen eens. Vo werkt met een krachtig kader – vergelijk het met Abstracte beeldhouwkunst of goede literatuur – waarbinnen de betekenissen verankerd zijn en zich ontvouwen.
Hij houdt er niet van om bewonderd te worden als een kleinood, als een wonder van vormgegeving. Dat laat hij graag over aan zijn ivoren soortgenoten, die ergens in een etalage liggen te pronken. Kunstig gemaakt, dat wel, maar hij voelt dat de onrust zijn vingers steeds meer doet bewegen, een oefening, een eerste aanzet tot schrijven.
